«Δεν έχεις τίποτε, πήαιννε εσσό σου»... Αυτή η επικίνδυνη ατάκα-«διάγνωσμα» που ακούμε συνεχώς στην Κύπρο. Η ατάκα της βιασύνης, της έπαρσης και του απόλυτου «ξεπετάγματος». Κάθε φορά που το σύστημα υγείας αδυνατεί ή βαριέται να ψάξει βαθύτερα, επιστρατεύει την εύκολη λύση: «Φταίει το άγχος σου».
Έζησα αυτή την κοροϊδία για έξι ολόκληρα χρόνια. Έξι χρόνια που οι γιατροί με διαβεβαίωναν με σιγουριά ότι «όλα είναι καλά» και ότι τα συμπτώματά μου ήταν απλά «ψυχολογικά». Όμως εγώ ήξερα. Ένιωθα το σώμα μου να υποφέρει, ήξερα ότι κάτι πήγαινε λάθος, αλλά για το σύστημα ήμουν απλά ένας «υπερβολικός» ασθενής. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια οδύσσειας και να παλεύω μόνη μου για να βρεθεί τελικά η πραγματική, σοβαρή διάγνωση της Νόσου Wilson.
Πόσες και πόσες ιστορίες κρύβονται πίσω από αυτή τη νοοτροπία; Πόσα δράματα εκτυλίσσονται καθημερινά πίσω από κλειστές πόρτες;
Καθημερινά, εκατοντάδες συμπολίτες μας ακούνε το ίδιο «ξεπέταγμα». Και κάποιοι, όπως ο μικρός Μάριος, πληρώνουν αυτή την ιατρική αδιαφορία με την ίδια τους τη ζωή. Όταν η υγεία χάνει την ανθρωπιά της και γίνεται απλή διεκπεραίωση ή εισπράξεις, η ανθρώπινη ζωή μετατρέπεται σε ρουλέτα. Και το πιο εξοργιστικό; Στο τέλος της ημέρας, δεν τιμωρείται κανείς. Οι ευθύνες κρύβονται κάτω από το χαλί και η ατιμωρησία συντηρεί το έγκλημα.
Όμως η σιωπή τελείωσε. Αυτό το κείμενο δεν γράφεται απλά για να καταγγείλει· γράφεται ως ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όλους εσάς. Είμαστε πολλοί εκείνοι που ζήσαμε το ίδιο σκοτάδι, την ίδια υποτίμηση και την ίδια αδιαφορία.
Σήμερα, μια μάνα στην Κύπρο ανεβαίνει τον πιο σκληρό Γολγοθά, ζητώντας δικαιοσύνη για το σπλάχνο της, τον 4χρονο Μάριο. Αυτή η μάνα δεν πρέπει και δεν επιτρέπεται να μείνει μόνη της απέναντι στο θηρίο της συγκάλυψης.
Ήρθε η ώρα να συσπειρωθούμε:
- Στεκόμαστε στο πλευρό της μητέρας του Μάριου, κάνοντας τον δικό της αγώνα, αγώνα όλης της Κύπρου.
- Ενώνουμε τις φωνές μας όλοι όσοι πέσαμε θύματα αυτής της νοοτροπίας.
- Απαιτούμε παραδειγματικές τιμωρίες, πραγματική λογοδοσία και ένα σύστημα υγείας με ανθρωπιά.
Δεν ζητάμε χάρη. Απαιτούμε δικαιοσύνη. Για τον Μάριο, για εμάς, για τα παιδιά μας.
